A letter for Miss D. G.

Napanaginipan kita kagabi. Oo ikaw.

Yeah..nakakatawa.. di pa pa tayo nagmemeet sa personal pero lumabas ka na sa panaginip ko. Weird noh?

Siguro kung mababasa mo to.. malamang nakanguso ka ngayon at nakataas ang kilay.

“ y would I dream of you?” , wag mo ko tanungin dahil hindi ko talaga alam.

I know.. sasabihin mo guilty kc ako sa mga bagay-bagay..

Yes.. I am guilty.. of thinking of you sometimes. I can’t help sorry..

Yes.. I am guilty for reading your online diary before.. that was long time ago..sorry for that. But when I promised myself and my husband not open that link anymore.. hindi ko na talaga binuksan. So wala na ko balita sayo..

At first… I just wanted to know new things about you.. kung ok ka na.. kung malungkot ka pa.. kung may new love life ka na..

Minsan pinag-usapan pa naming ni allan na may bago ka ng dinidate.. and we’re happy to know that. Sabi pa nya mukha ka daw kinikilig sa picture..

Hay..Siraulo ba ko na magwish ng maganda sayo.?

I want to read happy thoughts sa blog mo… gusto ko makabasa na ok ka na.. and I promised myself na hindi na kita bibisitahin pa.

And then..i think it became an addiction. Peace!

Ok.. aaminin ko..minsan na rin kami nagtalo ng asawa ko dahil sa isang post dun. Oh well, that made me realized na hindi ko na dapat pa binabasa yung mga pinagsusulat mo.

Till, one morning naclick ko na nman ang link ng blog mo… at nabasa ko ang latest post mo bout your trip in tagaytay… I wrote something din sa blog ko bout sa pagiging katulong. Remember?

Hindi ko yun sinulat because of you.. sinulat ko yun dahil sa nabasa ko.. isinulat ko lang ang opinion ko about what you have written. Well I guess, sumama ang loob mo.. allan told me about your e-mail. Sorry if nasaktan ka.

After that hindi ko na yun binasa pa.

Hindi ko na dinalaw.

That’s yours.. at importante sayo yun I know.

Siguro napanaginipan kita for me to admit things like this.

And to say sorry kung nabulabog ko ang privacy mo before.

Ewan ko lang kung mababasa mo to.. hindi ko rin sure kung gusto mo to basahin. Gusto ko lang to isulat.. kahit imposibleng mabasa mo.

- BE HAPPY! smile naman jan! ;)

may masama ba sa pagiging mukhang katulong?

May dinalaw akong isang blog kaninang umaga...on her latest entry i was disturbed by her words describing these "mukhang katulong daw" na mga tao. oh well.. i dunno why some are so mean to describe other people like that.. how would you know if they are cheap? huh?!

nakakalungkot isipin na may mga tao na ayaw mahalo sa mga hindi masyadong kagandahan na mga nilalang. may kasalanan ba sila kung hindi sila kasing porma ng iba dyan? and so what kung day-off nila? funny ba yun? they also have the right to enjoy kung kelan at saan man nila gusto. baka hindi nya alam.. some of those mukhang katulong ay higit pa sa kaniya. tsk..tsk.. kailangan talga marunong tayo tumingin muna sa salamin. napaisip din ako.. hindi nman sya kagandahan.. i dunno kung saan nya nakukuha ang lakas ng loob para makapanlait sa ibang tao. Ayoko na lang din isipin kung ano ang mga adjectives na ginagamit nya everytime nakakakita sya ng mga street children o sa mga nakatira sa squatter's area o sa mga pulubi sa kalye.

oh well, minsan na ko nabiktima ng ganyan - once upon a time someone told me " mukha kang minaltratong chakang DH sa Dubai..na tagalinis ng inidoro sa kubeta. " That person might be so rude to say that but her words did not even hurt me at all. I can't see anything wrong being a DH.. hindi nya siguro alam ang hirap ng isang domestec helper o ng mga tagalinis ng inidoro.

i know blog nya yun.. and she has all the right to write kung ano mang ang gusto nyang isulat. I just can't help to react and feel sad.. na may mga taong katulad nya.

sensya na kayo. mukha kasi akong "minaltratong DH na tagalinis ng inidoro sa dubai..pisawt"